Trwa wczytywanie strony. Proszę czekać...
Piątek, 30 października. Imieniny: Augustyny, Łukasza, Urbana
23/06/2020 - 12:00

"Zamierzam się zabić", czyli jak rozpoznać, że dziecko chce popełnić samobójstwo

W 1953 roku austriacki neurolog i psychiatra Erwin Ringel odkrył, że większość niedoszłych samobójców zdradzało szereg specyficznych zachowań, które poprzedzały sam akt zamachu na własne życie. Dalsze badania potwierdziły, że stan psychiczny osób, które udało się uratować po nieudanej próbie odebrania sobie życia, był niemalże identyczny. Efektem spostrzeżeń Ringela było wprowadzenie pojęcia: syndrom presuicydalny.

Zachowania samobójcze są procesem, na który składają się nie tylko niewidoczne dla bliskich, ale także widoczne i możliwe do zarejestrowania przez otoczenie działania, które możemy traktować jako sygnały ostrzegawcze ryzyka podjęcia próby samobójczej lub popełnienia samobójstwa.

Sytuacja jest dramatyczna, jeśli mamy do czynienia z samobójstwami w grupie dzieci i młodzieży. Czy możemy wyodrębnić pewne zachowania, które mogą świadczyć o zamiarach samobójczych tak młodych osób? Poszukiwaniu odpowiedzi na te trudne pytania chcemy w Sądeczanin.info poświęcić cykl "Nie odwracaj wzroku, reaguj"

Czytaj też: Psycholog wyjaśnia, dlaczego dzieci i młodzież popełniają samobójstwa

W każdym przypadku, kiedy dziecko się zmienia – np. z radosnego staje się smutne, z aktywnego staje się apatyczne, z sympatycznego i empatycznego zamienia się w agresywne i wycofane - powinno zwrócić naszą uwagę - twierdzi nasz ekspert Magdalena Wajda - psycholog i dyrektor Instytutu Diagnostyki, Opiniodawstwa i Pomocy Psychologicznej WSB-NLU. - Sygnały ostrzegawcze łatwo przeoczyć lub zbagatelizować, na przykład przypisując je “wiekowi rozwojowemu” lub zmęczeniu, jednak każda zmiana trwająca powyżej kilkunastu dni może być symptomem czegoś niepokojącego w życiu dziecka.

Wczesne sygnały ostrzegawcze:

  • wycofywanie się z kontaktów z rodziną i przyjaciółmi, odwracanie się od nich
  • zainteresowanie lub wręcz zaabsorbowanie tematyką śmierci
  • wyraźne zmiany osobowości i poważne zmiany nastroju
  • trudności z koncentracją
  • trudności w szkole, obniżenie jakości pracy i ocen
  • zmiana dotychczasowych zwyczajów dotyczących jedzenia i snu (utrata apetytu lub objadanie się, bezsenność lub nadmierna senność)
  • utrata zainteresowania rozrywkami
  • częste uskarżanie się na fizyczne dolegliwości, przeważnie powiązane z emocjami, jak bóle głowy, bóle żołądka lub uczucie zmęczenia
  • nieustanne znudzenie
  • utrata zainteresowań dla rzeczy i spraw, o które dotychczas młody człowiek się troszczył (np. zaniechanie dbałości o wygląd). 

Sygnały wysokiego zagrożenia:

  • rozmawianie o samobójstwie lub jego planowaniu
  • wzrost impulsywności: nagłe impulsywne działania, jak akty agresji i przemocy, zachowania buntownicze lub ucieczkowe (wynikające z ogromnego napięcia emocjonalnego)
  • nagłe ekscesy alkoholowe lub narkotykowe (będące próbą „znieczulenia się” w cierpieniu lub formą „wołania o pomoc”)
  • odrzucanie pomocy; poczucie, że udzielenie pomocy jest już niemożliwe
  • oskarżanie się „Jestem złym człowiekiem” lub poczucie „zepsucia (gnicia) w środku”
  • wypowiadanie komunikatów na temat beznadziejności życia, braku wyjścia, własnej bezwartościowości
  • odrzucanie otrzymywanych pochwał lub nagród
  • rzucanie co jakiś czas komunikatów typu: „Niedługo przestanę być dla ciebie problemem”, „To nie ma znaczenia”, „To już na nic się nie zda” lub „Już się nie zobaczymy”
  • nagłe przejście z depresji do stanu pogody i zadowolenia - zwykle oznacza to, że uczeń, po okresie walki wewnętrznej, podjął już decyzję o ucieczce od problemów i zakończeniu swego życia. 
  • rozdawanie kolegom swoich ulubionych przedmiotów, oddawanie domowych zwierzaków w dobre ręce
  • sporządzanie testamentu
  • wypowiadanie komunikatów takich jak, „Jestem niczym”, „Nie warto się mną zajmować”, „Chciałbym umrzeć”, Zamierzam się zabić”, „Nie powinnam się urodzić”.






Dziękujemy za przesłanie błędu

Sądeczanin HISTORIA (2-2020)