Trwa wczytywanie strony. Proszę czekać...
Czwartek, 29 czerwca. Imieniny: Pawła, Piotra, Salomei
przewiń w dół
Data Publikacji: 
07/04/2017 - 09:40

Jak radzić sobie z alergią?


Według Światowej Organizacji Zdrowia alergia stała się epidemią XXI wieku. Z roku na rok liczba osób uczulonych na różnego rodzaju zewnętrzne czynniki środowiskowe stale rośnie. Szacuję się, że już co czwarty Polak choruje na alergię. Osoby, które nie mają żadnych objawów też nie mogą czuć się bezpieczne – alergia może pojawić się w każdym wieku.

Co to jest alergia? Jak rozpoznać co nas uczula?

Alergia to nadmierna reakcja układu odpornościowego na zewnętrzne czynniki środowiskowe. Mogą to być substancje lotne (kurz, pyłki), czynniki chemiczne (leki, farby, lakiery), drobnoustroje (grzyby, roztocza), czynniki pokarmowe (nabiał, cytrusy, orzechy), pasożyty, jad owadów lub roślin. Przyczyny alergii upatruje się głównie w zatruciu środowiska naturalnego, chemii używanej w domach i ogrodach oraz w coraz gorszej jakości żywności. Przyczyny choroby są złożone i trudno określić je jednoznacznie.

Alergie dotykają zarówno osoby dorosłe, jak i dzieci. Pierwszym krokiem do rozpoznania alergii jest wykonanie testów alergicznych. W diagnostyce stosuje się trzy rodzaje testów – skórne, ekspozycyjne i laboratoryjne. Testy skórne polegają na skropieniu skóry przedramienia lub pleców potencjalnymi alergenami. Następnie skórę nakłuwa się delikatnie i czeka około 15-20 minut. Jeśli pojawi się zaczerwienie lub bąble to świadczy to o uczuleniu na dany alergen. Podstawowy zestaw do testów skórnych zawiera około 15-20 często spotykanych alergenów, które można indywidualnie modyfikować, na przykład testując tylko alergeny z jednej grupy (drzewa, trawy, sierść).

Testy z krwi polegają na oznaczeniu przeciwciał IgE dla alergenów pleśniowych, pyłkowych, zwierzęcych i roztoczowych. Są to teksty stosowane głównie u dzieci poniżej 3 roku życia oraz u osób z tak silną alergią, że odstawienie leków jest w ich przypadku niemożliwe (przed testami skórnymi przez 7-14 dni nie można zażywać leków na alergię). Za to testy prowokacyjne przeprowadza się przy wyborze terapii odczulającej. Polegają one na przyłożeniu do nosa wacika nasączonego alergenem lub rozpyleniu go wprost do dziurek. Następnie ocenia się, co najbardziej uczula daną osobę. Przeciwdziałanie alergii polega przede wszystkim na unikaniu alergenu. Jeśli to niemożliwe podaje się leki antyhistaminowe, które mają za zadanie hamować reakcje alergiczne.

Jak radzić sobie z alergią na pleśnie?

W przypadku alergii na pleśnie alergenem są zarodniki grzybów i pleśni najczęściej cladosporium, alternaria, aspergillus, czasem również culvularia, candida, neurosporum. Pierwsze objawy świadczące o uczuleniu to drapanie w gardle, napady kichania, nieżyt nosa, duszności, a nawet zapalenie krtani. Występuje najczęściej jesienią oraz latem (jeśli jest ciepłe i wilgotne), ponieważ wtedy stężenie zarodników pleśni jest największe.

W przypadku tego rodzaju uczulenia leczenie polega przede wszystkim na dbaniu o swoje otoczenie w taki sposób, aby ograniczać w nim rozwój pleśni i grzybów. Warto pamiętać o dobrej wentylacji mechanicznej i regularnie wietrzyć mieszkanie, pomieszczenia gdzie jest wilgotno (łazienka, kuchnia) należy zawsze wycierać do sucha, a najmniejsze oznaki pleśni likwidować specjalnymi preparatami. Należy również często myć kabinę prysznicową, pralkę (szczególnie pojemnik na proszek i gumowy kołnierz bębna) oraz lodówkę. Nie poleca się jedzenia serów pleśniowych, kiszonek, suszonych owoców i grzybów oraz hodowania w domu roślin doniczkowych (wilgotna ziemia to częste źródło pleśni).

Wiosenna przypadłość - alergia na pyłki

Kolejną często spotykaną alergią jest uczulenie na pyłki drzew, traw i chwastów. Jest to jedna z odmian alergii wziewnej. Osoby uczulone mogą odczuwać pierwsze objawy już od lutego aż do późnej wiosny lub początków lata. Objawy alergii to przede wszystkim intensywny katar, ataki kichania oraz świąt nosa. Dodatkowo mogą pojawić się bóle głowy, problemy z koncentracją, zaczerwienieni oczu, łzawienie, opuchlizna oczu (często te objawy rozwijają się w zapalenie spojówek), kaszel, a nawet gorączka. Alergię na pyłki mogą nasilać niektóre pokarmy na przykład czekolada, wędzone produkty, kiszonki, sery żółte i pleśniowe oraz owoce i warzywa. Leczenie polega przede wszystkim na zażywaniu leków antyhistaminowych (należy zacząć je przyjmować na minimum kilka dni przed pyleniem uczulającej rośliny). Więcej na temat alergii na pyłki można przeczytać na http://www.claritine.pl/pl/o-alergii/alergia-na-pylki-roslin/.

Alergia na kota – czy trzeba pozbywać się pupila?

Uczulenie na kota jest również częste. Wbrew temu co się zwykle powtarza, to nie sierść wywołuje uczulenie, a białko zawarte w kociej ślinie. Kot myjąc się regularnie, rozprowadza swoją ślinę po futrze, stąd ta częsta pomyłka. Długość sierści nie ma wpływu na intensywność objawów, za to płeć już tak – najbardziej uczulają niekastrowane samce. Uczulać może również wydzielina gruczołów łojowych u kotów oraz około odbytowych. Symptomy alergii na kota to zwykle łzawienie oczu, kichanie, wodnisty katar oraz czerwona pokrzywka na skórze.

Leczenie polega na przyjmowaniu leków antyhistaminowych oraz zmianie codziennych nawyków. Należy często odkurzać i wietrzyć mieszkanie, najlepiej usunąć również wszystkie zbędne przedmioty, w których mogą gromadzić się alergeny (narzuty, koce, zasłony, dywany itd.). Osoba uczulona powinna myć ręce po każdym kontakcie z kotem, a zwierzak nie powinien mieć dostępu do sypialni (pościel i tapicerka gromadzą alergeny). Kota warto często przecierać wilgotną ściereczką lub kąpać. Zwierzaka nie trzeba się wcale pozbywać. Przypadki gdy alergia była zbyt silna by pupil mógł nadal mieszkać z właścicielami są bardzo rzadkie. Skuteczne bywa również odczulanie pod okiem doświadczonego alergologa

czerwcowy miesięcznik Sądeczanin


Artykuł sponsorowany



Komentarze Facebook